Express dergisinin Kasım sayısından:
“Belli bir yaşı devirmelerine rağmen hâlâ bereketi kaçmayan müzisyenlerin sayısı aslında çok da fazla değil. Akla geçen sene birer albüm yayınlayıp pes etmediklerini kanıtlayan Robert Plant, Robert Wyatt ve Neil Young gibi isimler geliyor ama liste çok da uzamaz. Tom Waits de yedi senedir yeni şarkılardan oluşan bir albüm çıkarmıyordu, arada “Orphans” isimli dev bir toplama ve bir konser albümü geldi ancak Waits’in yeni üretimleri tamamen muammaydı. On yedinci stüdyo albümü “Bad As Me” bütün endişelerimizi tek darbede yerle yeksan edecek kadar iyi. Waits’in kariyer izleği kabaca ikiye ayrılabilir. Birincisi ilk dönemi tanımlayan blues’a çalan baladlar, ikincisi müzisyenin ‘80’lerin başından beri seçtiği daha pütürlü ve gürültülü deneysel yol. “Bad As Me” avangart denemeleri daha da zorlamak yerine Waits’i bugüne kadar etkileyen türleri ve hissiyatları özet geçmeyi hedefleyen, sanatçıyı farklı merceklerden aksettiren bir albüm. Bir yanda çakırkeyif ve mahzun baladlar var; zamana karşı durmaya çalışırken viski şişesinin dibine vuran “Last Leaf”, geçip giden günleri yad eden “New Year’s Eve” ve romantik “Kiss Me”. Öbür yanda Rolling Stones’a nazire yapan rock’n’roll gümbürtüsü “Satisfied”, “Pay Me”deki vals havası ve “Back In The Crowd”un İspanyol gitarı. Waits’i sevmek için çok sebep var, bunlardan biri de düşmüşlerden bahsederken hep insani durumlara odaklanması ve o düşmüşlerin ayağa doğrulma iradesi göstermesi. Açılıştaki vodvil tınılı “Chicago” yine öyle bir şarkı, güneyden büyük şehre gelen karakter yeni bir hayata endişeli bir adım atıyor. Waits’in hikâyelerini dillendirirken alışılageldik loş betimlemelerini ve zımparalanmış uluyan vokallerini kullanıyor elbet, ancak bankacılara laf çarpan (“Milyonerleri kurtardık / Onlar meyveyi aldı, biz kabuğunu”) “Talking At The Same Time”da pürüzsüz bir falsetto da çıkıyor müzisyenden. Son olarak “Hell Broke Luce”tan bahsedelim, cepheye sürülmüş bir gencin ceset torbaları, bombalar ve makineli tüfekler arasından öfkesini haykırdığı bir şarkı. “Bad As Me”, Waits’in yarı yaşındaki birçok müzisyenin hayal edemeyeceği kadar dolu, veciz ve yaratıcı bir albüm. Efsane dimdik ayakta.”
Chicago
